Ohm Chusin l Productivity & Digital Expert I Pomodoro Technique https://ohmchusin.com Ohm Chusin l Productivity & Digital Expert I Pomodoro Technique Sun, 02 Jun 2024 02:15:57 +0000 en-US hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.5.4 https://ohmchusin.com/wp-content/uploads/2024/05/cropped-favicon-32x32.jpeg Ohm Chusin l Productivity & Digital Expert I Pomodoro Technique https://ohmchusin.com 32 32 8 บทเรียนชีวิตจาก ’12th Fail’ หนังอินเดียสุดประทับใจ: เมื่อเด็กยากจนสู้ไม่ถอย ด้วยความซื่อสัตย์และฝันที่ยิ่งใหญ่ https://ohmchusin.com/8-%e0%b8%9a%e0%b8%97%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%99%e0%b8%8a%e0%b8%b5%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b8%95%e0%b8%88%e0%b8%b2%e0%b8%81-12th-fail-%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%ad/ Sun, 02 Jun 2024 02:15:57 +0000 https://ohmchusin.com/?p=406 เพิ่งดูหนังอินเดียที่ผมชอบที่สุดของปีนี้ ชื่อเรื่อง “12th Fail” (IMDb 8.9/10) 🎬

เรื่องราวของมาโนช เด็กหนุ่มจากเมือง Chambal ที่มาจากครอบครัวยากจน อาศัยอยู่ในกระท่อมเล็กๆ พ่อเป็นข้าราชการที่ถูกพักงานเพราะไม่ยอมทำสิ่งไม่ซื่อสัตย์ แม่เป็นชาวนา พี่ชายรับจ้างรายวัน

8 บทเรียนชีวิตจากมาโนช:

1️⃣ ความซื่อสัตย์เป็นหัวใจสำคัญ (Core Value): แม้ต้องเสียสละในระยะสั้น แต่ยึดมั่นในหลักการมีค่าในระยะยาว มาโนชเลือกซื่อสัตย์แม้ในยามยากลำบาก

2️⃣ ต้นทุนชีวิตไม่กำหนดอนาคต: เกิดในครอบครัวยากจนไม่ได้หมายความว่าชีวิตจะไม่ประสบความสำเร็จ

3️⃣ มีเป้าหมายชัดเจนและพัฒนาตลอดเวลา: มาโนชตั้งเป้าสอบเป็นข้าราชการเพื่อช่วยเหลือประเทศ และพัฒนาตัวเองไม่หยุดยั้ง (เกร็ดเสริม: เขาใช้นาฬิกาจับเวลาอ่านหนังสือและพักอย่างเป็นระบบ)

4️⃣ ความสำเร็จไม่ได้มาคนเดียว: มีคนช่วยเหลือทั้งครูติว ผู้คนในร้านกาแฟ เพื่อน ครอบครัว และแฟนสาวที่คอยสนับสนุน

5️⃣ กล้าขอความช่วยเหลือ: ไม่อายที่จะขอความช่วยเหลือ เช่น ขอกินฟรีแลกงาน ขอขึ้นรถไฟกับเพื่อน ขอทำงานแทนค่าเรียน

6️⃣ พลังความรัก: ได้รับความรักจากครอบครัว โดยเฉพาะคุณย่าที่มอบเงินเก็บทั้งชีวิตให้เรียน และแฟนสาวที่สนับสนุนตลอด

7️⃣ มีแบบอย่างที่ดี: พ่อและข้าราชการใหม่เป็นต้นแบบเรื่องความซื่อสัตย์ แม้อยู่ในสถานการณ์ที่ทุกคนโกงข้อสอบ

8️⃣ ไม่ยอมแพ้ สู้จนถึงที่สุด: สอบ IPS ที่ยากที่สุดในอินเดีย สะท้อนว่าเราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ ขอเพียงเชื่อมั่นในสิ่งที่ทำเกิน 100%

ชีวิตเราเริ่มใหม่ได้เสมอ อย่ายอมแพ้ เชื่อมั่นในสิ่งที่ทำ และรักษาความซื่อสัตย์ไว้ “Be a lamp on the street” เป็นแสงสว่างให้ผู้อื่นในยามมืดมิด 🌟 #12thFail #MovieReview #LifeLessons

]]> จัดปัญหาวุ่นวายรอบตัว ด้วยหลัก Complex Problem Solving https://ohmchusin.com/%e0%b8%88%e0%b8%b1%e0%b8%94%e0%b8%9b%e0%b8%b1%e0%b8%8d%e0%b8%ab%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b8%b8%e0%b9%88%e0%b8%99%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%a3%e0%b8%ad%e0%b8%9a%e0%b8%95%e0%b8%b1%e0%b8%a7-%e0%b8%94/ Tue, 14 May 2024 15:25:27 +0000 https://ohmchusin.com/?p=289

เชื่อว่าทุกวันนี้เราทุกคนต่างก็เจอกับปัญหาต่างๆ มากมายรอบตัว ที่พยายามแก้ไขเท่าไรมันก็ไม่หมดซะที และไหลเข้ามาเรื่อยๆ เราจะมาทำความเข้าใจกันว่า ทำไมสิ่งนี้จึงเกิดขึ้นได้ แล้วทำไมมันถึงแก้ได้ยากเหลือเกิน

 

ก่อนอื่น ต้องบอกว่าปัญหาในปัจจุบันหลายๆ อย่างที่เราเจอมีลักษณะเป็น “Complex Problem” ซึ่งแตกต่างจาก Problem ธรรมดา ถ้าพวกเราลองนึกย้อนถึงสมัยเราเรียนมัธยม หรือแม้แต่มหาวิทยาลัย เราจะเจอโจทย์ปัญหาในข้อสอบ หรือ Problem เป็นปกติ แต่เราก็สามารถแก้โจทย์เหล่านั้นได้ ด้วยวิธีการที่แน่นอน [ถ้าเราเตรียมตัวอ่านหนังสือมาดีนะครับ :)]

 

แต่ในชีวิตจริง ปัญหาต่างๆ มันไม่ได้มีสูตรตายตัวที่สามารถแก้ได้ มันจึงมีความ Complex หรือซับซ้อน เพราะว่า

  • มีตัวแปร หรือปัจจัยหลายปัจจัยมาสัมพันธ์กันแบบซับซ้อน

  • มีปัจจัยที่ไม่แน่นอน หรือคาดเดาไม่ได้มาเกี่ยวข้อง เช่น COVID, การพัฒนาของเทคโนโลยี

 

ตัวอย่างของ Complex Problem เช่น การแก้ปัญหายากจน การแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม ที่มีปัจจัยหลายๆ อย่างซ้อนทับกัน และไม่สามารถมีสูตรสำเร็จที่แก้ได้ง่ายๆ

 

แล้วเราจะแก้ปัญหาในลักษณะนี้อย่างไรดีล่ะ? ในเชิงทฤษฎีนั้นมีแนวทางของ Complex Problem Solving หลายรูปแบบ แต่สามารถสรุปได้ดังนี้

 

  1. เราต้องมองให้เห็นเงื่อนไขต่างๆ ของสถานการณ์ ว่าปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับบปัญหานี้คืออะไรบ้าง เช่น ถ้าเราจะวางแผนธุรกิจของเราใน 3 ปีข้างหน้า เราอาจต้องคิดว่า มีปัจจัยอะไรเกี่ยวบ้าง เช่น พฤติกรรมผู้บริโภค เทคโนโลยีใหม่ๆ ที่จะเข้ามา นโยบายภาครัฐ เป็นต้น

  2. การร่วมกันคิดหาทางออกด้วยคนที่หลากหลาย ไม่ใช่ด้วยคนเดียว หรือคนกลุ่มเดียว เช่น ต้องให้หลายๆ แผนกในบริษัท มาช่วยกันระดมสมองหาไอเดีย

  3. การคิดถึงสถานการณ์ หรือ Scenario ที่น่าจะเป็นไปได้ที่มากกว่า 1 อย่าง และแต่ละ case จะรับมืออย่างไรได้บ้าง

  4. ลงมือทำ โดยเป็นการ trial and error คือลองทำ แล้วติดตามดูผลลัพธ์ เพราะการแก้ Complex problem ไม่มีสูตรตายตัว เราต้องลองทำและติดตามประเมินผลว่าสิ่งที่เราคิด มันถูกต้องไหม

 

สุดท้ายเราต้องตระหนักไว้ว่า solution ของ complex problem มันไม่มีทางสมบูรณ์และไม่มีทางถูกใจทุกคน

]]> เราอยากมีชีวิตที่เหลือในแบบไหน? https://ohmchusin.com/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b2%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b8%8a%e0%b8%b5%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b8%95%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%ab%e0%b8%a5%e0%b8%b7%e0%b8%ad/ Tue, 14 May 2024 15:24:49 +0000 https://ohmchusin.com/?p=286

ทุกวันนี้เราใช้ชีวิตในแบบที่เราอยากเป็นรึเปล่า? หลายๆ คนอาจมีคำถามนี้อยู่ในใจเรื่อยมา

 

หนังสือเล่มหนึ่งที่อยากแนะนำให้ทุกคนลองซื้อมาอ่าน (และทำตาม) คือ หนังสือ “ออกแบบชีวิตด้วยปฏิทิน 100 ปี”

 

หนังสือเล่มนี้เต็มไปด้วยคำถามชวนคิด ที่จะพาให้เรารู้จักตนเองมากขึ้น ตั้งแต่อดีต ปัจจุบัน และไปถึงอนาคตในแบบที่เราอยากจะเป็น ลองอ่านคำถามเหล่านี้ นึกคำตอบตาม หรือให้ดีที่สุด หยิบกระดาษและปากกา มาลองเขียนคำตอบดูครับ

 

  1. นึกถึงวันเกิดของคุณ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีเหตุการณ์อะไรบ้าง แล้ววันเกิดในอนาคตล่ะ คุณคิดว่าจะมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้น ในตอนที่คุณอายุเท่าไรบ้าง

  2. นึกถึงสถานที่ที่คุณเคยอยู่ บ้านที่โตมา โรงเรียนที่เคยเรียน สถานที่ทำงาน มีเหตุการณ์สำคัญอะไรเกิดขึ้นบ้าง อาจแบ่งประเภทเป็นเรื่องการเรียน การงาน ความรัก การเดินทาง การลาจาก

  3. ตอนนี้คุณใช้ชีวิต โดยให้ความสำคัญไปกับเรื่องต่อไปนี้ เป็นสัดส่วนเท่าใด

    1. งาน

    2. ความสัมพันธ์

    3. สุขภาพ

    4. เงิน

    5. งานอดิเรก

    6. การเรียนรู้

  4. จากข้อ 3 คุณอยากเพิ่มองค์ประกอบไหน

  5. อะไรคือสิ่งที่คุณต้องการแล้วสมหวัง อะไรคือสิ่งที่คุณต้องการแต่ไม่สมหวัง และอะไรคือสิ่งที่คุณต้องการและ”ยัง”ไม่สมหวัง (แต่อยากสมหวังในอนาคต)

  6. ใครคือคนที่คุณเจอแล้วประทับใจ และใครที่คุณอยากเจอในอนาคต

  7. เหตุการณ์อะไรที่คุณยังรู้สึกเสียใจอยู่ และจะทำอย่างไรเพื่อไม่ให้เสียใจแบบนั้นอีก

 

หลังจากลองใช้เวลาตอบคำถามทั้ง 7 ข้อข้างต้น ผมเชื่อว่า คุณจะรู้จักตัวเองมากขึ้น รู้ถึงสิ่งที่คุณอยากจะทำ และชีวิตในรูปแบบที่คุณอยากจะใช้ในอนาคต เหมือนที่ผม ได้ลองทำและพบว่า การที่เรากลับมาใช้เวลากับตัวเอง ตรวจสอบความคิด ความต้องการของตนเองเป็นระยะๆ มันทำให้เราเดินหน้าในทิศทางที่เราต้องการ เพราะต้องบอกว่าทุกวันนี้ เราหลงทางใช้ชีวิตไปกับสิ่งที่เราไม่ได้อยากทำจริงๆ มากมายเหลือเกิน!

]]> เทคนิคการคิดเชิงกลยุทธ์ จากหนังสือ How to be Strategic https://ohmchusin.com/%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b8%84%e0%b8%99%e0%b8%b4%e0%b8%84%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%84%e0%b8%b4%e0%b8%94%e0%b9%80%e0%b8%8a%e0%b8%b4%e0%b8%87%e0%b8%81%e0%b8%a5%e0%b8%a2%e0%b8%b8%e0%b8%97%e0%b8%98/ Tue, 14 May 2024 15:23:58 +0000 https://ohmchusin.com/?p=283

การคิดเชิงกลยุทธ์ นับเป็นเรื่องที่สำคัญในการแก้ไขปัญหาในองค์กร

 

เราจะเดินหน้าธุรกิจของเราอย่างไรดีนะ? จะออก product ใหม่ จะทำ promotion หรือจะแก้ปัญหาเยอะแยะมากมายอย่างไรดี

 

หนังสือเล่มนี้ มีเทคนิคง่ายๆ ที่คุณสามารถนำไปทดลองใช้ได้

 

หนังสือเล่มนี้แบ่งการแก้ปัญหาได้เป็น 4 แบบด้วยกัน คือ

  1. Staircase: หรือการแก้ปัญหาแบบขั้นบันได โดยมีผู้เชี่ยวชาญมาช่วยคิด และให้คำแนะนำ ค่อยๆ เดินไปข้างหน้าเรื่อยๆ อย่างมั่นคง แต่ วิธีนี้จะใช้ไม่ได้ หากปัญหานั้นเป็นเรื่องใหม่ และไม่มีผู้เชี่ยวชาญ ที่สามารถช่วยหาคำตอบได้

  2. Submarine: หรือแบบเรือดำน้ำ เป็นการเก็บรวบรวมข้อมูล ทำการศึกษา (เหมือนเรือดำน้ำแอบซุ่มทำงาน) แล้วพอได้ข้อมูลเพียงพอและวิธีการที่เหมาะสม ก็จะวิเคราะห์หาคำตอบของปัญหาได้ ส่วนมากวิธีนี้จะพบในงานวิจัย แต่วิธีนี้จะมีปัญหา หากสภาพแวดล้อมมีการเปลี่ยนแปลงไป ข้อมูลหรือการศึกษาที่อุตส่าห์ซุ่มทำมา ก็จะใช้ไม่ได้

  3. Helicopter: หรือแบบเฮลิคอปเตอร์ เป็นการแก้ปัญหาโดยการคิดวิธีการหลายๆ อย่างออกมา (เหมือนบินขึ้นไปดูคำตอบเลย) แล้วเลือกสิ่งที่คิดว่าเหมาะสมที่สุดเพื่อดำเนินการต่อ วิธีนี้มักจะพบในการระดมสมองเพื่อสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ แต่ปัญหาของวิธีนี้คือ หากเลือกวิธีที่ผิด ก็จะทำให้เดินไปผิดทางทันที

  4. Rollercoaster: หรือแบบรถไฟเหาะ ซึ่งเป็นการรวมจุดแข็งของ Submarine และ Helicopter เข้าด้วยกัน ทำให้เราสามารถคิด “ตัวเลือก” ที่หลากหลายได้ในเวลาสั้นๆ (เหมือน Helicopter) และใช้ data และวิธีการเชิงวิทยาศาสตร์ เพื่อเลือกทางเลือกที่น่าจะเหมาะสมที่สุด (เหมือน Submarine)

 

ลำดับแรก เราต้องสร้าง idea ใหม่ๆ ได้อย่างรวดเร็ว โดยหนังสือเล่มนี้ ได้แนะนำเทคนิคหลายอย่าง เช่น

  • Pyramid Principle: เป็นการตั้งเป้าหมาย แล้วแตกสิ่งที่ต้องทำเพื่อให้ได้เป้าหมายนั้น (คล้ายๆ หลักการของ OKRs)

  • Happy Line: เปรียบเทียบความต้องการข้อง user กับสิ่งที่เราทำได้ ทำให้พบว่าจุดใดที่ user ต้องการ และเรายังทำได้ไม่ดี เพื่อหา solution ในการปิดช่องว่างดังกล่าว

  • Mutation game: สร้างตัวเลือกจากสิ่งเดิมที่มีอยู่ เช่น จากเดิมเราเรียนหนังสือกับเพื่อนๆ ในห้องเรียน จะเป็นไปได้ไหมถ้า เราจะเรียนหนังสือกับคนแปลกหน้าทาง online หรือ เรียนหนังสือคนเดียวกับ AI เป็นต้น สิ่งไอเดียเหล่านี้ ก็จะนำไปสู่ solution ต่อไป

 

ถัดมา คือการเลือกสิ่งที่คิดว่าน่าจะเหมาะสมที่สุด จากไอเดียที่เรา list มา โดยมีหลายวิธี

  • Qualitative หรือเชิงคุณภาพ เป็นการ Brainstorm เพื่อช่วยกันเลือก โดยอาจคำนึงถึงความเสี่ยง (พลาดได้ ถ้าพลาดแล้วก็ไม่ได้ส่งผลมหาศาลต่อบริษัท) และบทบาทในตลาด (เป็นไอเดียที่ทำให้เราเป็นผู้นำตลาด หรือแค่ทำให้อยู่รอด)

  • Quantitative หรือเชิงปริมาณ เป็นการใช้ข้อมูลเชิงตัวเลข เช่น ขนาดของตลาด คู่แข่ง ฯลฯ มาใช้ในการวิเคราะห์

  • Real-life test คือการทดลองจริง หลักการนี้คล้ายๆ กับ Agile หรือ Lean startup ที่สร้าง product ขั้นต้นแบบง่ายๆ (ที่เรียกว่า MVP (Minimum viable product) แล้วให้ user ใช้งานเพื่อรับ feedback

 

สุดท้ายแล้ว การคิดไอเดียหรือ solution ใหม่ๆ ออกมาได้ ยังต้องผ่านการ approve จากผู้ที่เกี่ยวข้อง และผู้บริหาร เราอาจใช้เทคนิค เช่น การใช้คำพูด การใช้ข้อมูลตัวเลขสนับสนุน และการเล่าเรื่อง หรือ story เพื่อโน้มน้าวใจ

 

หวังว่าเทคนิคเหล่านี้ จะช่วยให้ทุกคน ได้แนวทางในการคิดในเชิงกลยุทธ์ นะครับ

]]> เราจะมีความคิดสร้างสรรค์เหมือนตอนเด็กได้อย่างไร? https://ohmchusin.com/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b2%e0%b8%88%e0%b8%b0%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%84%e0%b8%b4%e0%b8%94%e0%b8%aa%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b8%aa%e0%b8%a3%e0%b8%a3/ Tue, 14 May 2024 15:22:55 +0000 https://ohmchusin.com/?p=280

เราน่าจะเคยได้ยินคำพูดที่ว่า เด็กๆ มีความคิดสร้างสรรค์กันมาก แต่พอโตมาแล้วสิ่งนั้นหายไป อาจจะด้วยระบบการศึกษาและสังคมหลายๆ อย่าง หล่อหลอมให้เราอยู่ในกรอบบางอย่าง

 

แล้วจะทำอย่างไรล่ะ ให้ความคิดสร้างสรรค์เหล่านั้นกลับมา ให้เหมือนว่าเราเรียนอยู่ชั้นอนุบาลตลอดเวลา (ตามชื่อหนังสือ)

 

Mitchel Resnick ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ เป็นผู้นำทีมในการคิดค้น Scratch (ถ้าใครมีลูกหลานที่เรียนเกี่ยวกับการเขียนโปรแกรม น่าจะรู้จักดี) ที่ MIT Media lab โดยเขาเชื่อว่า การมี Platform เพื่อให้คนทุกวัยสร้างสรรค์ผลงานร่วมกัน และแลกเปลี่ยนความรู้ เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่กระตุ้นให้เกิดความคิดสร้างสรรค์

 

Mitchel เสนอแนวคิดของ 4P: Project / Passion / Peers / Play โดยเขาเชื่อว่า

 

“วิธีที่ดีที่สุดที่จะช่วยบ่มเพาะความคิดสร้างสรรค์คือ ทำ Project ตาม Passion ของตัวเอง กับเพื่อนๆ (Peers) ผ่านการเล่นสนุก (Play)”

 

เราควรสร้างสภาพแวดล้อม ให้เอื้อกับการให้คนมาทำ project ที่แต่ละคนสนใจร่วมกัน แทนที่จะบังคับให้ทำ

เราควรสนับสนุนให้เกิดการช่วยกันคิดระหว่างทีม แทนที่จะบอกและสั่งทุกอย่าง (แต่ก็พร้อมช่วยสนับสนุน เมื่อต้องการ)

เราควรส่งเสริมการเล่น ลองผิดลองถูก ทำให้ความผิดพลาด เป็นการเรียนรู้ เพื่อไปสู่เป้าหมายที่ต้องการ

 

สิ่งสำคัญคือ สมดุลระหว่าง “โครงสร้าง” และ “อิสรภาพ” ที่ทำอย่างไร ให้เอื้อต่อการเกิดการคิดสร้างสรรค์ที่สุด

ตึงไปก็ไม่ได้ หย่อนไป ก็ไม่ดี

 

รู้แบบนี้แล้ว เรามาลองปรับเปลี่ยนอะไรเล็กๆ น้อยๆ เพื่อส่งเสริมให้เกิดความคิดสร้างสรรค์ในตัวเรา และทีมของเรากันเถอะ

ลองหาอะไรที่สนใจเหมือนกัน ทำเป็น project ด้วยกัน แล้วคุณอาจจะค้นพบอะไรดีๆ ก็ได้นะ 🙂

]]> เราจะทำงานเสร็จทุกอย่างที่ต้องการได้อย่างไร https://ohmchusin.com/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b2%e0%b8%88%e0%b8%b0%e0%b8%97%e0%b8%b3%e0%b8%87%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%aa%e0%b8%a3%e0%b9%87%e0%b8%88%e0%b8%97%e0%b8%b8%e0%b8%81%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b9%88%e0%b8%b2/ Tue, 14 May 2024 15:21:45 +0000 https://ohmchusin.com/?p=277

ผมไปอ่านหนังสือชื่อ Finish What You Start เขียนโดย Peter Hollins

เขาสรุปสั้นๆว่า การทำงานเสร็จ คือ การค่อยๆเรียนรู้ไปเรื่อยๆ เหมือนเป็นการฝึกกล้ามเนื้อการเรียนรู้ของคุณ

องค์ประกอบของการทำให้เสร็จ มีอยู่ 3 องค์ประกอบ คือ

  1. สมาธิ

  2. ทำต่อ

  3. กำจัดสิ่งรบกวน

 

2 เทคนิคในการทำงานให้เสร็จ

  1. ตั้งกฎของตัวเอง ดังนี้

  2. ฉันต้องการทำ…

  3. ฉันจะทำ…

  4. ฉันจะไม่ทำ…

 
 

ยกตัวอย่าง สมมุติผมต้องการจะเขียนหนังสือของตัวเอง กฎที่ผมตั้งมีดังนี้

a. ฉันต้องการมีหนังสือเล่มแรก

b. ฉันจะเขียนหนังสือให้เสร็จภายในสามเดือน นับจากนี้

c. ฉันจะไม่เล่น social จนกว่าจะเขียนเสร็จอย่างน้อย 1 บท

 

2. เมื่อคุณคิดจะพลัดวันในการทำงาน ให้ใช้กฎ 10-10-10

 
 

คนเราจะมี 2 โหมด คือ โหมดปัจจุบันกับอนาคต

หลักการ คือ เราจะต้องมองภาพอนาคตว่าถ้าเราทำงานเสร็จแล้วจะได้อะไร

เช่น

โหมดปัจจุบัน: เขียนหนังสือเสร็จ

โหมดอนาคต: ได้หนังสือเล่มแรกของตัวเอง

10 นาที-10 ชั่วโมง-10 วัน

ถ้าเราพลัดวันในการเขียนหนังสือออกไป 10 นาที: ส่งงานบรรณาธิการไม่ทัน

ถ้าเลื่อนออกไป 10 ชั่วโมง: ส่งโรงพิมพ์ไม่ทัน

ถ้าเลื่อนออกไป 10 วัน: ออกงานหนังสือไม่ทัน

การคิดแบบนี้ทำให้เราเห็นผลลัพธ์ในอนคตว่าถ้าเราไม่เขียนหนังสืออีก 10 นาทีนี้ จะเกิดอะไรขึ้น จะเจ็บมากแค่ไหน เป็นการสร้างแรงกระตุ้นให้เราเขียนหนังสือทันที ทำเลย!!!

]]> ทำงาน 12 สัปดาห์ ผลลัพธ์เท่ากับ 12 เดือน https://ohmchusin.com/%e0%b8%97%e0%b8%b3%e0%b8%87%e0%b8%b2%e0%b8%99-12-%e0%b8%aa%e0%b8%b1%e0%b8%9b%e0%b8%94%e0%b8%b2%e0%b8%ab%e0%b9%8c-%e0%b8%9c%e0%b8%a5%e0%b8%a5%e0%b8%b1%e0%b8%9e%e0%b8%98%e0%b9%8c%e0%b9%80%e0%b8%97/ Tue, 14 May 2024 15:18:52 +0000 https://ohmchusin.com/?p=274

เราจะสามารถทำงานแค่ 12 สัปดาห์แต่ผลลัพธ์เท่ากับ 12 เดือน ได้อย่างไร

ผมได้เทคนิคนี้มาจากหนังสือ 12 Week Year เขียนโดย Brian P. Moran และ Michael Lennington

3 เทคนิค จำง่ายๆ คือ O.P.S

1.Own

ห้ามมีข้ออ้าง เช่น วันนี้เหนื่อย วันนี้ยุ่ง

ให้ทุบหม้อข้าว แนวๆแบบคุณลาออกจากงานตอนที่ยังไม่มีงานต่อไป

โดยสัญชาติญาณมนุษย์ คุณจะหาทุกวิถีทางที่จะได้เงินมาเพื่อให้ได้เงินมากินข้าว

2.Plan

วางแผน

การวางแผนจะช่วยคุณประหยัดเวลาและประหยัดพลังงาน

แบ่งเป้าหมาย่อยๆ

ตัวอย่าง ตอนผมจะวิ่งHalf Marathon แรกของผมที่บางแสน

ผมค่อยๆเพิ่มจำนวนระยะทางในการวิ่งเรื่อยๆในการซ้อม

สัปดาห์ 1: 5 กม.

สัปดาห์ 2: 6 กม.

สัปดาห์ 3: 7 กม.

สัปดาห์ 4: 8 กม.

.

.

.

สัปดาห์ 21: 16 กม.

 คุณสามารถหาวิธีการต่างๆในการทำทุกสิ่งใน Internet หรือ ChatGPT ถามไปเลยครับว่า

ลิสรายการสิ่งที่ต้องทำ 12 สัปดาห์ ถ้าฉันอยากจะมี 6 Pack ออกมาหน่อย เป็นรายสัปดาห์

3.Score

วัดผล

แล้วเราจะใช้อะไรวัดผล?

มีการทดลอง นักขาย 2 คน

คนแรก มีเป้าหมาย อยากได้ยอดขาย 1 ล้านบาทต่อเดือน

คนที่สอง มีเป้าหมาย ต้องสามารถพบปะลูกค้า ไม่ว่าจะเป็นในออนไลน์ พบหน้า หรือโทร อย่างน้อย วันละ 3 คน

คุณคิดว่าใครจะล้มเลิกก่อนกัน?

เฉลยคือ คนแรก จะล้มเลิกก่อน 

บางที ถ้าถ้าเราโฟกัสไปที่ผลลัพธ์เยอะเกินไป เราจะเหนื่อยและสุดท้ายก็ล้มเลิก

แต่ถ้าเราทำไปเรื่อยๆ ไม่ต้องสนใจเรื่องผลลัพธ์มาก เราจะทำได้นาน มีความสุขขึ้น และสำเร็จมากขึ้น

ถ้าเรายิ่งตั้งเป้าหมายแบบใหญ่โต สมองส่วนอมิกดาล่า จะช่างใจว่า จะหนีหรือสู้ดี ถ้าเราตั้งเป้าสูงเกิน เราจะหนี

]]> Feel Good Productivity https://ohmchusin.com/feel-good-productivity/ Tue, 14 May 2024 15:06:40 +0000 https://ohmchusin.com/?p=270

คำตอบ Productivity คือเราจะต้อง Feel Good

 

ผมสงสัยเสมอแต่ว่าคนเก่งๆ เช่น Ali Abdaal ตอนที่เขาสามารถทำงานประจำเป็นหมอแล้วก็สามารถปั้นช่อง YouTube ที่มียอด Subscribe เป็นหลักล้านได้พร้อมๆกัน เขาทำอย่างไร

 

พอผมไปเห็นหนังสือที่เขาเขียนผมก็รีบซื้อเลยทันที

หนังสือ Feel Good Productivity ที่ Ali Abdaalเขียน เขาให้เทคนิคเทคนิค 3C ในการมี Feel Good Productivity

 

1. Curiosity

 
 

ช่วยถามตัวเองเสมอตอนที่เราทำอะไรก็ตาม ว่า “ทำยังไงให้งานนี้สนุก”

 

วิธีการคือ สร้างเกมให้ตัวเอง

 

ตัวอย่างที่ 1

ผมจับเวลา 1 pomodoro (25 นาที) โดยเล่นเกมกับตัวเองว่า เราจะสามารถเขียน หนังสือบทนี้ได้เสร็จ ผมทดสอบตัวเองว่าผมทำตามที่ผมกำหนดได้หรือเปล่า 

 

ตัวอย่างที่ 2

เวลาผมมีเคสยากๆ ในที่ทำงาน ผมก็บอกตัวเองว่าผมอยากจะทำสิ่งนี้ให้ได้โดยเปลี่ยนให้มันเป็นเกมส์แทน

 

การที่เปลี่ยนให้มันเป็นเกมส์มันจะทำให้งานของเราสนุกมากยิ่งขึ้น 

 

ยกตัวอย่างเช่น ลูกค้าเจ้านี้เป็นลูกค้าที่ยากที่จะปิดการขาย ผมเล่นเกมส์ตั้งเป้าหมายกับตัวเองว่าผมจะปิดการขายลูกค้าคนนี้ภายในวันนี้

 

ตัวอย่างที่ 3

เมื่อผมทำงานเสร็จ 25 นาที 

ทุกๆครั้งที่ผมพัก ประมาณ 5 นาที

ผมจะลองหาอะไรทำใหม่ๆ เช่น โยนลูกบอล 3 ลูก, นั่งสมาธิ, ใช้ ChatGPT ในการ ช่วยคิดงาน 

 

แล้วดูว่า ผมรู้สึกดีขึ้น เรื่อยๆในการทำ กิจกรรม ดังกล่าวหรือเปล่า

 
 

2. Connection

 

คือการหาคนที่ทำอะไรเหมือนๆกัน

 

ยกตัวอย่างเช่นผมกำลังเขียนหนังสือ ให้เสร็จภายในเดือนหน้า

 

ผมก็ไปหา community นักเขียน ที่เขา จะต้องปั่นงานเขียน คล้ายๆกัน

 

เหมือนเรานั่งอ่านหนังสือกับเพื่อนที่จะเตรียมสอบในวันพรุ่งนี้ มันจะกระตุ้นให้เรา อ่านหนังสือได้ดีขึ้น

 

ส่วนตัวแล้ว วิธีนี้อาจจะเวิร์คกับคนบางคน เพราะบางคนอาจจะไม่ต้องการ เพื่อนร่วมเดินทาง และสามารถทำด้วยตัวเองได้

 

แต่สำหรับผม วิธีนี้เป็นวิธีที่ดีครับเพราะว่า ผมจะต้องมีตัวกระตุ้นที่เป็นคน 

 

วิธีนี้ทำให้ผมคิดถึงภาพที่ผมสอน Pomodoro Technique ที่ผม ให้ทุกคนจับเวลา 25 นาทีแล้วทำงานร่วมกัน ด้วยการทำงาน 1 สิ่งเท่านั้นที่อยู่ตรงหน้า พอนาฬิกาดัง ทุกคนในห้องก็ไปพัก

 

มีแพลตฟอร์มหลายๆตัว ที่รวบรวม คนมาทำงานพร้อมกัน เช่น

Focus Mode

Flow Club

Cave Day

 
 

3. Confidence

 
 

เวลาเรามีความมั่นใจเพิ่มขึ้นจะมีสารแห่งความสุขทั้ง 3 คือ โดพามีน ออกซิโทซีนและ

เซโรทีน หลั่งออกมา

 

เทคนิคคือเราจะต้องจำลองความมั่นใจของเราขึ้นมาให้ได้

 

มีงานวิจัยที่ให้นักเรียนที่กำลังเรียนวาดรูปมือใหม่ ไปดูคนที่วาดรูปเก่งๆ 

 

นักเรียนมือใหม่จะได้แรงจูงใจในการวาดรูปแล้วทำให้ประสิทธิภาพในการวาดรูปของเขาดีมากยิ่งขึ้น

 

บางทีถ้าเราอยู่บ้าน แล้วขี้เกียจทำงาน

 

เราก็สามารถเปิด YouTube แล้วค้นหาคำว่า Pomodoro 1 Hour ไปดูคนทำงาน ที่เขาทำงานกันจริงๆ บางทีคุณ ก็อาจจะ ทำงาน ไปกับเขาด้วย

 

สรุป:

 

เมื่อคุณรู้สึกดีกับสิ่งที่คุณทำ คุณก็จะมีพลังงานแล้วก็ความคิดสร้างสรรค์เพิ่มขึ้น สุดท้าย ประสิทธิภาพในการทำงานของคุณก็เพิ่มขึ้น

 

3 เทคนิคในการสร้าง Feel Good Productivity (3C)

 
 

1. Curiosity

สร้างเกมให้ตัวเอง

 

2. Connection

หาคนที่ทำอะไรเหมือนๆกัน

 

3. Confidence

จำลองความมั่นใจของเรา

]]> จัดการเวลากับดร.โอมแล้ว อย่าลืมจัดการเรื่องเงินกัน https://ohmchusin.com/%e0%b8%88%e0%b8%b1%e0%b8%94%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%80%e0%b8%a7%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a%e0%b8%94%e0%b8%a3-%e0%b9%82%e0%b8%ad%e0%b8%a1%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b9%89%e0%b8%a7/ Tue, 14 May 2024 15:05:57 +0000 https://ohmchusin.com/?p=267

ไม่ว่าคุณจะเป็นเจ้าของธุรกิจ หรือพนักงานบริษัท นอกจากจัดการเวลาด้วย Pomodoro กับดร.โอม แล้ว เราคงหนีไม่พ้นเรื่องของจัดการเรื่องการเงินให้มีความมั่นคง หมอมิ้ม Findoc’s Cozy Corner จะพาไปดูกัน ว่าความมั่นคงทางการเงิน ต้องทำอย่างไรบ้าง

 

Milestone 1: หารายได้เพื่อมีสภาพคล่อง

 

จุดเริ่มต้นของคนทำงานทุกคน คือการหารายได้ เพื่อให้เราสามารถใช้จ่ายได้เพียงพอ สำหรับผู้ที่ช้อปเพลิน มีร้อยใช้ล้าน หมอแนะนำว่าเราควรมองว่าเงินออมเป็นค่าใช้จ่าย ที่เราต้องเก็บออมก่อน แล้วค่อยใช้จ่ายในเรื่องอื่น เพื่อสุขภาพการเงินที่ดี มีสภาพคล่อง และเงินออมในอนาคตค่ะ

 

วิธีมีสภาพคล่อง: ทำบัญชีรายรับรายจ่าย รู้ว่าเงินเรามีอยู่เท่าไหร่ พอใช้หรือไม่ และออมก่อนใช้ค่ะ

 

Milestone 2: เริ่มออม

 

สำหรับผู้ที่มีสภาพคล่องแล้ว การออมจะช่วยทำให้เรามีเงินไว้ใช้ในสิ่งที่เราต้องการ หากเรานำเงินออมไปใช้จนเกินที่เราเก็บ เราจะวนกลับไปขั้นตอนของการพยายามหารายได้ใหม่ แต่ถ้าเรานำเงินออมไปใช้ในการหาความรู้ เพิ่มพูนเงินที่เรามีด้วยการลงทุนด้วยความรู้ไม่ใช่จากความโลภ จะทำให้เงินออมของเราเติบโตอย่างมั่นคงได้ค่ะ

 

วิธีมีเงินออม: แบ่งบัญชีการออมให้ชัดเจน ว่าส่วนไหนเป็นการใช้เพื่อสภาพคล่อง หรือส่วนไหนเป็นการออมระยะสั้น ระยะกลาง ระยะยาว เพื่อให้เราไม่แอบไปดึงเงินสำหรับออมมาใช้ค่ะ

 

Milestone 3: ปกป้องเงินออม ไม่ให้กลับไปจุดเริ่มต้นใหม่

 

สำหรับผู้ที่มีเงินออมจนถึงระดับนึง ที่ครอบคลุมรายจ่ายทำให้เรามีสภาพคล่องและสามารถออมได้อีกเรื่อยๆแล้ว การปกป้องเงินออมและปกป้องความเสี่ยงจากเสียค่าใช้จ่ายจำนวนมาก จะช่วยทำให้เราไม่สูญเสียสภาพคล่องและเงินออมของเรา ทำให้ยังคงรักษาความมั่นคงทางการเงินได้ค่ะ

 

วิธีปกป้องเงินออม: มีทางเลือกหลายทาง แล้วแต่ไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิตและความชอบของแต่ละคน ยกตัวอย่างดังนี้ค่ะ

-ประกันสุขภาพ ที่มีวงเงินการรักษาเกินล้านบาท เพื่อป้องกันความเสี่ยงการเสียเงินจำนวนมาก

-ประกันบำนาญ ที่วางแผนแล้วว่าเพียงพอกับการใช้หลังเกษียณ จะช่วยทำให้เรามั่นใจว่าเราจะอยู่ได้ในวันที่เราไม่งานทำค่ะ

 

-ประกันสะสมทรัพย์ / ฝากประจำ จะช่วยทำให้มีเงินออมเพื่ออนาคตอย่างแท้จริง ไม่สามารถแอบเอาเงินไปช้อปอะไรได้ วิธีนี้เหมาะสำหรับคนที่หักห้ามใจไม่ใช้ช้อปไม่ได้ค่ะ และยังมีดอกเบี้ยหรือผลตอบแทนที่สูงกว่าฝากออมทรัพย์ด้วยค่ะ ช่วยให้เงินงอกเงยทีละน้อยอย่างมั่นคง

 

-รักษาสุขภาพ ออกกำลังกาย พักผ่อนให้เพียงพอ วิธีนี้จะทำให้เราประหยัดค่ารักษาพยาบาลที่ดีที่สุดค่ะ เพราะเริ่มได้เลยตั้งแต่วันนี้

 

ประกันสุขภาพ / ประกันบำนาญ / ประกันสะสมทรัพย์ สามารถปรึกษาเพื่อวางแผนให้เหมาะสมกับคุณได้ที่หมอมิ้มค่ะ

 

Milestone 4: เพิ่มพูนความ Wealth ให้ชนะเงินเฟ้อด้วยการลงทุน

 

เมื่อเรามีสภาพคล่องเพียงพอต่อการใช้จ่าย มีเงินออม ปกป้องความเสี่ยงของการสูญเสียสภาพคล่องและเงินออมแล้ว การลงทุนด้วยความรู้ที่ถูกต้องเหมาะสมกับเรา จะช่วยทำให้เงินของเรางอกเงยมากขึ้น ชนะเงินเฟ้อ แต่ถ้าเราลงทุนด้วยความไม่รู้หรือโลภอยากได้เงินจำนวนมาก อาจจะทำให้เรามีโอกาสขาดทุนได้

 

วิธีการเตรียมตัวลงทุนเบื้องต้น:

 

-ดูจุดประสงค์ของการลงทุน เพื่อประเมินความเสี่ยงที่เรารับได้เบื้องต้น เช่น

 

– เราต้องการลดหย่อนภาษี ที่ความเสี่ยงต่ำ เพื่อให้มีเงินใช้ตอนเกษียณ (เราอาจจะเลือกซื้อ SSF หรือ RMF ค่ะ)

 

– ต้องการลงทุนในหลายๆบริษัท แต่ลงทุนไม่เป็น (เราอาจจะซื้อกองทุนรวม ในความเสี่ยงที่เรารับได้ค่ะ)

 

-ทำแบบประเมินความเสี่ยงที่เรารับได้ว่าอยู่ในระดับไหนค่ะ

 

-ศึกษาให้เข้าใจเรื่องความเสี่ยง เข้าใจสิ่งที่เราไปลงทุนว่าเขาทำกิจการอะไร ได้รายได้มาได้อย่างไร

 

สามารถปรึกษาหมอมิ้ม Licensed Investment Consultant เพื่อแนะนำผลิตภัณฑ์การลงทุนที่ตอบโจทย์กับคุณได้ค่ะ

 

Milestone 5: มีรายได้ที่มั่นคงทั้งปัจจุบันและอนาคต

 

เมื่อเรามีครบทั้งสภาพคล่อง เงินออม ปกป้องเงินออม มีเงินใช้ตอนเกษียณหรือตอนไม่มีรายได้ เพิ่มพูนเงินที่มีให้ชนะเงินเฟ้อแล้ว จะช่วยทำให้เรามีความมั่นคงทางการเงินได้ในปัจจุบันและอนาคตค่ะ

 

Milestone 6: ส่งต่อความ Wealth สู่รุ่นต่อไป

 

สุดท้าย การเก็บออมที่เราเก็บและประกันที่เราซื้อมา นอกจากจะช่วยทำให้เรามีความอุ่นใจในการใช้ชีวิตแล้ว สำหรับวันที่เรากลับบ้านเกิดสู่สวรรค์ ยังสามารถส่งต่อให้รุ่นต่อไป เพื่อให้เขาได้เริ่มต้นในจุดที่ดีกว่าค่ะ

 

หากสนใจเรื่องการเงินการลงทุน ประกัน และการลดหย่อนภาษี สามารถติดต่อสอบถามเพื่อตรวจสุขภาพการเงินได้ที่นี่ค่ะ

www.findoccozycorner.com https://www.facebook.com/findoccozycorner

]]> รีวิวหนังสือ Market Wizard : Interview with TOP Traders https://ohmchusin.com/%e0%b8%a3%e0%b8%b5%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b8%a7%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%aa%e0%b8%b7%e0%b8%ad-market-wizard-interview-with-top-traders/ Tue, 14 May 2024 15:03:23 +0000 https://ohmchusin.com/?p=264

การได้อ่านบทสัมภาษณ์จาก trader ที่มีชื่อเสียงหลายคน ทำให้รู้สึกมีความหวังกับเส้นทางการลงทุนเยอะขึ้นมากเลย โดยส่วนมากแล้วผู้ให้สัมภาษณ์ในเล่มจะแนะนำเหมือนๆ กันกับที่มีแนะนำตามทั่วไป นั่นคือ

1 มีจุด stop loss 2 เทรดตามแนวโน้ม 3 มีแผนการเทรดที่ชัดเจน 4 อย่าถัวเฉลี่ยออเดอร์ที่ขาดทุน 5 ไม่ใช้อารมณ์โดยเฉพาะการอยากล้างแค้น 6 ทำตามแผน

ความดีงามของเล่มนี้ อยู่ตรงการเอาหลักการข้างต้นมาถ่ายทอดให้เป็นประโยคที่ช่วยให้เราซึมซับได้ง่ายขึ้น

“รอจนกว่าการเทรดที่ใช่จะผ่านเข้ามา อย่าเทรดเพียงเพื่อให้ได้เทรด จงอดทนที่จะนั่งถือเงินของคุณเอาไว้จนกว่าจะมีการเทรดที่มีความน่าจะเป็นสูงเกิดขึ้นมาอย่างถูกต้องเหมาะสมเสียก่อน”

>> เรื่องการทำตามแผน

“ผมไม่เคยยอมให้ตัวเองต้องติดอยู่ในภาวะที่มีโอกาสสูงที่จะเกิดหายนะ”

>> มีจุด stop loss

“หนึ่งในพฤติกรรมแบบฆ่าตัวตายที่คุณสามารถทำได้ในการเทรดก็คือการซื้อเฉลี่ยสถานะที่ขาดทุน”

>> อย่าถัวเฉลี่ยออเดอร์ที่ขาดทุน

“ถ้าคุณคิดถูกตลาดก็ไม่ควรลงไปถึงตรงนั้น”

>> มีจุด stop loss

“ถ้าผมถูก ตลาดไม่ควรจะกลับมาถึงกรอบราคาเดิมด้านบนอีก นั่นคือ จุดตัดขาดทุนของผม ผมนอนหลับสบายดีหลังการเทรดนั้น เพราะ ผมรู้ว่าผมจะออกจากการเทรดไปถ้ามันเกิดเหตุการณ์อย่างนั้นขึ้นมา”

>> มีจุด stop loss

“มือใหม่มักผิดพลาดที่มองตลาดเป็นเรื่องส่วนตัว ความผิดพลาดที่เจอบ่อยๆ คือ การมองตลาดเป็นการลงทัณฑ์ส่วนตัว แน่นอนที่สุดว่าตลาดไม่มีเรื่องส่วนตัวใดๆ เลย มันไม่สนใจว่าคุณทำเงินได้หรือไม่”

>>> ไม่ใช้อารมณ์ในการเทรด

“เมื่อคุณเจอการขาดทุนที่ทำให้รู้สึกไม่มั่นคงให้ออกไปซะ กลับบ้านแล้วนอนพัก ทำอะไรอย่างอื่น แต่ให้ทิ้งระยะจากตอนนั้นและการตัดสินใจในการเทรดครั้งต่อไป เมื่อคุณถูกทุบอย่างหนักให้เอาหัวของคุณออกมาก่อน”

>>> ไม่ใช้อารมณ์ในการเทรด

จากตัวอย่างนี้จะเห็นว่าสิ่งที่บรรดา Top Trader จะให้สัมภาษณ์จะไม่หนีไปจากคำแนะนำทั้ง 6 ข้อข้างต้น อย่างไรก็ตามสิ่งที่เจ๋งในเล่ม คือ การทำให้เราได้สัมผัส ได้รู้ ว่าพวกเขาเองก็ล้วนเป็นมนุษย์เหมือนเรานิแหละ แต่ละคนล้วนเคยทำผิดพลาดเหมือนเรา เทรดขาดทุนเหมือนเรามาก่อน การได้อ่านเรื่องราวของพวกเขาเกี่ยวกับตอนที่พวกเขาเล่าให้ฟังว่าทำผิดพลาดมาอย่างไรบ้าง ทำให้เรามีความหวังเพิ่มขึ้นว่าสักวันเราจะเป็น Trade ที่ทำกำไรได้สม่ำเสมอเหมือนกับพวกเขาบ้าง

 

“Marty Schwartz ใช้เวลาเกือบ 1 ทศวรรษไปกับการเสียเงินจากการเทรดของเขาก่อนที่เขาจะก้าวข้ามขึ้นมาเป็นเทรดเดอร์มืออาชีพที่ประสบความสำเร็จอย่างไม่ธรรมดา”

 

ในเล่มอ่านแล้วจะสังเกตได้ว่ามันเป็น pattern ที่เหมือนๆ กัน นั่นคือ เริ่มต้นอาชีพการเทรดด้วยการขาดทุนต่อเนื่องติดต่อกัน ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาบางคนหมดตัวไม่ใช่แค่ครั้งเดียวแต่เป็นถึงหลายต่อหลายครั้ง แต่ในท้ายที่สุดพวกเขาก็สามารถ come back ได้ >> สิ่งสอนใจก็คือ ทุกๆ การเทรดที่ล้มเหลวเป็นสัญญาณว่าคุณกำลังทำบางสิ่งที่ผิดพลาดอยู่ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่จะบอกคุณว่าคุณจะพบกับความล้มเหลวหรือประสบความสำเร็จในท้ายที่สุด

 

มีประโยคหนึ่งในเล่มที่ผมชอบมากเป็นพิเศษ คือ “หนึ่งในความเย้ายวนของธุรกิจนี้ คือ ในบางครั้งคนที่โง่ที่สุดสามารถที่จะทำมันได้อย่างดีมาก ซึ่งมันเรื่องเป็นที่โชคร้าย เพราะ มันจะสร้างความฝังใจว่าคุณไม่จำเป็นที่จะต้องมีความเป็นมืออาชีพเพื่อที่จะทำมันให้ได้ดี และ นั่นจะเป็นกับดักที่ยิ่งใหญ่”

 

ประโยคนี้เราได้เห็นกันทั่วไปมากจากการที่มีเหล่าโค้ช forex เกิดขึ้นอย่างมากมายในสังคมเรา ทุกคนพยายามจะขายเราด้วย trade set up เทคนิค วิธีการต่างๆ ที่เราเองก็สงสัยว่านี่เขารวย เพราะ สิ่งที่เอามาขาย หรือ รวยจากการเทรดกันแน่ > มันเป็นคำถามพื้นฐานที่ง่ายมากๆ นั่นคือ ถ้ามันดีจริง เทรดได้กำไรจริง เขาจะเอามาขายทำไม double money ด้วยสิ่งเหล่านั้น อยู่เงียบๆ เขาก็สบายแล้ว

ถ้าเรามีประสบการณ์มาสักหน่อยการอ่านเล่มนี้จะทำให้เราได้สังเกตเห็นว่าในอดีตกับปัจจุบันการเทรดแทบไม่ได้เปลี่ยนไปเลย มีแค่วิธีการสื่อสารเท่านั้นแหละที่เปลี่ยนไป คิดดูกราฟและเทคนิคการเทรดมันคิดค้นเมื่อไหร่แล้วปัจจุบันผ่านไปกี่ปีแล้วมันมีอะไรใหม่เพิ่มขึ้นมาบ้างล่ะ ?

 

Elliot wave / แนวรับแนวต้าน / wyckoff pattern / Rsi บลาๆๆ ปัจจุบันมันไม่มี advantage เกี่ยวกับ knowledge gap แล้วทุกคนสามารถเรียนรู้ได้ฟรีบนโลกออนไลน์กันหมดแล้ว ดังนั้น คำถามที่น่าสนใจ คือ แล้วอะไรเป็นคุณสมบัติที่แบ่งแยก trader

ที่ทำกำไร กับ trader ที่ขาดทุน !

 

ในเรื่องนี้ในเล่มก็มีคำแนะนำที่น่าสนใจด้วยนะ > คุณสามารถตีพิมพ์กฎการเทรดลงในหนังสือพิมพ์ได้เลย แต่จะไม่มีใครสักคนที่จะทำตามมันได้ กุญแจสำคัญ คือ ความสม่ำเสมอและวินัย

 

ความคิดเห็นส่วนตัวคิดว่าสิ่งที่เราควรต้องมองแยกให้ออก คือ การแยกการเทรดที่ดีออกจากการเทรดที่แย่ ฟังดูง่ายนะแต่สาเหตุที่มันยาก เพราะ บางครั้งการเทรดที่ดีไม่ได้ทำให้คุณได้เงิน ในขณะเดียวกันการเทรดที่แย่ทำให้คุณได้เงิน และ ถ้าคุณมองผลลัพธ์ระยะสั้นมันง่ายมากที่จะหลงเข้าใจผิดว่าการเทรดที่แย่ที่ได้เงิน คือ การเทรดที่ดี

 

คำถามที่น่าสนใจ คือ แล้วการทำเงินมันไม่ดีเหรอ เพื่อตอบคำถามนี้ ต้อง ref quote ที่ว่าอย่าไปใส่ใจมากนักกับกระบวนการ แต่ให้สนใจ result ดีกว่า ประโยคทำนองนี้ในโลกของการลงทุนถ้าคุณทำแบบนี้มันเหมือนเป็นการกรอกยาพิษให้ตัวเอง > คุณอาจโชคดีที่การเทรดที่แย่ของคุณทำเงินได้ แต่นั่นมันจะสร้างนิสัยแย่ๆ ให้คุณเช่นกัน นิสัยแย่ๆ ที่จะทำให้คุณขาดทุนครั้งใจจนอาจถึงขั้นเริ่มต้นใหม่ไม่ได้

บรรดา Top Trader ล้วนแนะนำเหมือนกัน คือ ให้เราทำบันทึกการเทรด แล้วกลับมารีวิวบันทึกนั้นอย่างสม่ำเสมอ เนื้อหาสาระในบันทึกควรจะทำให้เราได้เห็นว่าตอนนั้นเราคิดอะไร มีกระบวนการตัดสินใจแบบไหน เพื่อที่เราจะได้สามารถ replicate มันได้ถ้ามันสำเร็จ และ สามารถหาทางพัฒนาปรับปรุงมันได้ถ้ามันล้มเหลว

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

“มันอาจจะขึ้นไปต่อได้อีกสักหนึ่งวัน แต่นั่นก็คือประมาณราคาที่สูงที่สุดของมันแล้ว เมื่อไรก็ตามที่ราคามันเริ่มตกลงมาผมก็ไม่มีทางที่จะสามารถปิดสถานะขนาดใหญ่แบบที่ผมมีในตอนนั้นออกมาได้เลย”

 

ความเชื่อทำนองว่าขายที่ราคาสูงสุด และ ซื้อที่ราคาต่ำสุด เป็นเหมือนตำนานที่หลายคนอยากทำให้ได้ แต่ถ้าเราพิจารณาต้นทุนที่จะทำแบบนั้นให้ได้ เพียงเพื่อได้พูดว่าได้ซื้อที่จุดต่ำสุด และ ขายที่จุดสูงสุด จะเห็นว่ามันไม่คุ้มเอาเสียเลย สิ่งที่สำคัญกว่านั้น คือ right timing มากกว่า

 

เรื่องนี้หนีไม่พ้นเรื่อง position sizing หลายคนเข้าใจผิดว่าถ้าหากอยากขายหุ้นทั้งหมดของตนที่ราคาไหนที่แสดงอยู่ในตลาดแปลว่าเขาจะสามารถขายได้ในราคานั้นเลย ซึ่งนี่เป็นความเชื่อที่ไม่ถูกต้องเอามากๆ เพราะ ตลาดเกิดจากการมีคนที่อยากซื้อและคนที่อยากขายมาเจอกัน

 

ดังนั้น ในบางจุด คำว่าสภาพคล่องสำคัญมาก

 

การได้เห็นราคาหุ้นวิ่งสูงขึ้นไปอีก หลังจากที่ขายไปหมดแล้ว > เราลองคิดดูว่าถ้าเรายังไม่ขายหุ้นจริงๆ แต่เก็บมาขายวันต่อไป หรือ ในอนาคต เราจะแน่ใจได้ยังไงว่ามันจะยังไม่ขึ้นอีก หรือ ถ้าเกิดเราอยากจะ exit ออกจากตลาดด้วย position size ที่ใหญ่ของตัวเอง มั่นใจได้ไหมว่าจะออกจากตลาดได้ด้วยราคานั้น ?

 

นี่ยังไม่นับรวมเรื่องความผันผวนของตลาดอีกนะ !

“ตลาดสามารถขึ้นไปได้สูงกว่าที่เราคิด และ มันก็จะสามารถลงไปต่ำกว่าที่คิดว่ามันน่าจะเป็น”

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

อีกเรื่องที่ไม่ mention ถึงคงไม่ได้ นั่นคือ เรื่องของการ stop loss ในเล่มได้มอบไอเดียในการตั้ง stop ได้ดีมากๆ ส่วนตัวทำให้เข้าใจเกี่ยวกับการสร้าง trade set up ที่ดีเยอะขึ้นมากๆ

 

“ยิ่งรูปแบบราคาถูกสังเกตโดยนักเก็งกำไรมากเท่าไหร่ มันก็มีโอกาสที่จะเป็นสัญญาณหลอกมากขึ้นเท่านั้น และถ้าตลาดไม่อยู่ในภาวะที่มีการเก็งกำไรสูงก็ยิ่งเพิ่มนัยสำคัญให้กับการทะลุราคาทางเทคนิคมากขึ้น”

 

“ถ้าจุดตัดขาดทุนที่มีนัยสำคัญอาจทำให้เกิดการขาดทุนต่อเนื่องที่มากจนไม่สบายใจก็ควรเทรดด้วยจำนวนที่น้อยลง”

 

“ผมวางจุดตัดขาดทุนไว้ในจุดที่ไกล และ ยากเกินกว่าที่จะไปถึงได้โดยง่าย”

 

“ผมขาดทุนซ้ำๆ อย่างไม่จำเป็น”

 

“ในโลกความเป็นจริงแล้วมันจะไม่ค่อยฉลาดนักที่จะวางจุดตัดขาดทุนไว้ในตำแหน่งที่คนอื่นๆ ทุกคนก็วางไว้ตรงนั้นด้วยเช่นกัน”

 

พออ่านประโยคพวกนี้แล้วทำให้เรารู้สึกว่า อย่าเทรดเพียงเพื่อให้ได้เทรด อย่าทำให้การเทรดกลายเป็นการพนัน การเล่นสนุก เราควรเฝ้ารอ trade set up ที่ดีเกิดขึ้น จากนั้นค่อยพิจารณาว่าจะเทรดมั้ย อย่าบังคับตัวเองให้เทรดด้วยตัวเลือกที่ไม่ดีตั้งแต่แรก จำไว้ว่าเริ่มต้นดีมีชัยไปกว่าครึ่ง > ถ้ามองการเทรดเหมือนการทำสัญญา เราไม่ควรตกลงกับสัญญาที่ไม่เป็นธรรม สิ >> จะไปเทรดทำไมถ้า risk : reward ratio มัน negative

 

ปล เรารู้สึกว่าเล่มนี้แอบอ่านยาก รู้สึกว่าภาษาไทยที่ใช้ค่อนข้างแปลกๆ ในช่วง 1/3 แรกของเล่ม

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Note

 

หนังสือต้องไปหาอ่านเพิ่ม Reminiscences of a Stock Operator : Edwin Lefebvre

อย่าหยุดนิ่งอยู่กับที่เมื่อคุณถูกจู่มโจม หนึ่งในยุทธวิธีในหนังสือคู่มือเจ้าหน้าที่นาวิกโยธินก็คือเคลื่อนที่ไปข้างหน้าหรือไม่ก็ถอย แต่อย่านั่งอยู่ักับที่ถ้าคุณกำลังถูกตีกระหน่ำอยู่ แม้แต่การถอยก็ถือเป็นการโจมตีได้เพราะอย่างน้อยคุณก็ยังได้ทำอะไรบางอย่าง มันก็เหมือนกับในตลาด

 

สิ่งสำคัญก็คือคุณต้องรักษากระสุนปืนให้เพียงพอที่จะสู้กลับมาได้

อย่าเพิ่มขนาดสถานะของคุณจนกว่าคุณจะสามารถเพิ่มเงินทุนของคุณให้เป็น 2-3 เท่า ให้ได้เสียก่อน คนส่วนมากทำความผิดพลาดด้วยการเพิ่มเดิมพันของพวกเขาในทันทีที่พวกเขาเริ่มจะทำเงินได้ นั่นคือ วิธีที่จะทำให้คุณหมดตัวได้อย่างรวดเร็ว

 

สิ่งที่เกิดขึ้นโดยทั่วไป คือ เมื่อผู้คนเข้ามาในการเทรด พวกเขาจะนำปัญหาส่วนตัวของพวกเขาเข้ามาด้วย โดยธรรมชาติของมันแล้วตลาด คือ สถานที่ที่พวกเขาจะปลดปล่อยปัญหาของพวกเขาออกมาแต่มันไม่ได้เป็นสถานที่ที่จะแก้ปัญหาของพวกเขาได้ คนส่วนมากลงเอยด้วยการต้องออกจาตลาดไป แต่มีบางคนที่ตัดสินใจว่าพวกเขาต้องการระบบเพื่อที่จะเทรดให้ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น ผู้คนเหล่านี้จะสร้างวิธีการที่เป็นระบบขึ้นมาและมักจะลงเอยด้วยการย้ายปัญหาของพวกเขาจากการจัดการกับตลาดไปไว้ในการจัดการกับระบบแทน

เทรดเดอร์จำเป็นที่จะต้องยอมรับว่าการเทรดที่ดีจำนวนหนึ่งจะต้องออกมาเป็นการเทรดที่ขาดทุน ตราบเท่าที่กลยุทธ์ที่ได้กำไรยังคงถูกทำต่อไปตามแผนการ การเทรดที่ขาดทุนนั้นก็ไม่ได้หมายถึงความผิดพลาดในการเทรด

 

ความล้วเหลวของเทรดเดอร์ส่วนมากไม่ได้เกิดจากการเทรดที่พวกเขาทำเมื่อพวกเขาผิดแต่เป็นเพราะการเทรดที่พวกเขาไม่ได้ทำเมื่อพวกเขาถูกมากกว่า มันเป็นเรื่องที่พบได้ค่อนข้างบ่อยสำหรับเทรดเดอร์ที่จะเป็นฝ่ายถูกมากกว่า มันเป็นเรื่องที่พบได้ค่อนข้างบ่อยสำหรับเทรดเดอร์ที่จะเป็นฝ่ายถูกในทิศทางตลาดที่พวกเขาคิดแต่ล้มเหลวที่จะจัดการเปิดสถานะและทำกำไรจากการประเมินตลาดของพวกเขา

ความผันผวนและความเสี่ยงไม่ใช่เรื่องเดียวกัน

 

ใครอยากซื้อหนังสือเล่มนี้ ซื้อได้ที่นี้เลย >> https://shope.ee/3faNOD6sSv

 
 
 
]]>